குறுந்தொகை - 107. மருதம் - தலைவி கூற்று
(பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைவன் மீண்டு வரப்பெற்று அவனோடு இன்புற்ற தலைவி பொழுது புலர்ந்தமையால் துயருற்று, “எம்மைத் துயிலினின்றும் எழுப்பிய சேவலே! நீ இறந்து படுவாயாக” என்று கூறித் தன் காமமிகுதியைப் புலப்படுத்தியது.)
| குவியிணர்த் தோன்றி ஒண்பூ வன்ன தொகுசெந் நெற்றிக் கணங்கொள் சேவல் நள்ளிருள் யாமத் தில்லெலி பார்க்கும் பிள்ளை வெருகிற் கல்கிரை யாகிக் கடுநவைப் படீஇயரோ நீயே நெடுநீர் |
5 |
| யாணர்ஊரன் தன்னொடு வதிந்த ஏம இன்துயில் எடுப்பி யோயே. |
|
| - மதுரைக் கண்ணனார். |
குவிந்த கொத்துக்களையுடைய செங்காந்தளினது ஒள்ளிய பூவைப் போன்ற தொக்க சிவந்த கொண்டையையுடைய கூட்டங்கொண்ட சேவலே ஆழமாகிய நீரினால் உண்டாகும் புது வருவாயையுடைய ஊரையுடைய தலைவனோடு தங்கிய இன்பத்தைத் தரும் இனிய துயிலினின்றும் எம்மை எழுப்பினை; நீ செறிந்த இருளையுடைய இடையிரவின் கண் வீட்டிலுள்ள எலிகளை உண்ணும் பொருட்டு ஆராயும் காட்டுப் பூனையின் குட்டிக்கு சிலநாள் இட்டு வைத்துண்ணும் உணவாகி மிக்க துன்பத்தை அடைக.
முடிபு: சேவல், துயில் எடுப்பியோய்; நீ கடுநவைப்படீஇயர்.
கருத்து: பொழுது புலர்ந்தமையால் நான் துன்புறுவேனாயினேன்.
தேடல் தொடர்பான தகவல்கள்:
குறுந்தொகை - 107. மருதம் - தலைவி கூற்று, இலக்கியங்கள், தலைவி, மருதம், குறுந்தொகை, கூற்று, சேவலே, துயிலினின்றும், சேவல், சங்க, எட்டுத்தொகை, பொழுது, புலர்ந்தமையால்